Nieruchomo, poziomo, bez wysiłku.
PADI Peak Performance Buoyancy – pływalność jako podstawa wszystkiego
Opis kursu
Kurs PADI Peak Performance Buoyancy jest poświęcony umiejętności, od której zależy niemal wszystko pod wodą: precyzyjnej kontroli pływalności. Nurek, który potrafi zawisnąć w miejscu na dowolnej głębokości, zużywa mniej gazu, mniej się męczy, nie niszczy dna i może skupić się na planie, partnerze i otoczeniu, a nie na ciągłym korygowaniu położenia.
Na kursie zaczynamy od właściwego balastu i jego rozmieszczenia, bo większość problemów z pływalnością bierze się z nadmiaru ołowiu lub złego wyważenia zestawu. Następnie pracujemy nad trymem, czyli poziomą pozycją w wodzie, nad oddechem jako narzędziem drobnej korekty oraz nad technikami płetwowania, które pozwalają poruszać się do przodu, do tyłu i obracać się w miejscu bez używania rąk.
W polskich warunkach dobra pływalność ma znaczenie szczególne. W jeziorach i kamieniołomach osady na dnie łatwo wzbić, a wtedy widoczność spada do zera w kilka sekund. W suchym skafandrze trzeba zarządzać dwiema przestrzeniami powietrznymi naraz. Dlatego kurs prowadzimy w takim sprzęcie, w jakim kursant faktycznie nurkuje, i w warunkach, które zna.
To kurs, który polecamy każdemu, kto myśli o nurkowaniach głębokich i wrakowych, o kursie PADI Cavern Diver lub o nurkowaniu technicznym. Trym i pływalność, które tu ćwiczymy, są dokładnie tym, czego oczekujemy na wejściu do kursów TecRec.
Zwykle 1 dzień: część teoretyczna, przygotowanie i wyważenie sprzętu oraz dwa nurkowania. Osobom, które chcą więcej czasu na pracę nad techniką, proponujemy dodatkowe nurkowania treningowe.
2 nurkowania szkoleniowe w wodach otwartych, z możliwością dodatkowej sesji w wodach ograniczonych. Nurkowanie z pływalności z kursu AOWD może zostać zaliczone jako pierwsze z nich.
W granicach posiadanych uprawnień. Większość ćwiczeń prowadzimy na głębokości kilku metrów, gdzie zmiany objętości są największe, a kontrola pływalności najtrudniejsza.
Maksymalnie 4 kursantów na instruktora. Przy kursie pływalności każdy szczegół pozycji i ruchu ma znaczenie, więc instruktor musi mieć czas na indywidualne uwagi.
Powietrze, a przy uprawnieniach PADI Nitrox także nitroks. Na kursie zwracamy uwagę na to, jak zmienia się wyporność butli w miarę zużywania gazu i jak uwzględnić to przy doborze balastu.
Zakres umiejętności po kursie:
- dobór i rozmieszczenie balastu,
- utrzymanie poziomego trymu w trakcie zawisu i płynięcia,
- precyzyjny zawis na stałej głębokości,
- kontrola pływalności oddechem,
- płetwowanie żabką, cofanie się i obrót w miejscu,
- kontrolowane zejście i wynurzenie bez kontaktu z dnem,
- opływowa konfiguracja sprzętu.
- Minimalny wiek: 10 lat,
- Certyfikat PADI (Junior) Open Water Diver lub równoważny,
- Dobry stan zdrowia potwierdzony kwestionariuszem medycznym,
- Kurs jest otwarty dla nurków na każdym etapie, także zaraz po OWD.
- Maska, płetwy (najlepiej sztywne, umożliwiające płetwowanie żabką),
- Skafander, w którym na co dzień nurkujesz – mokry lub suchy,
- Jacket lub skrzydło,
- Automat z oktopusem,
- Komputer nurkowy,
- Butla i balast, najlepiej w systemie umożliwiającym jego przesuwanie.
Najlepiej przyjść na kurs we własnym sprzęcie, bo właśnie jego dotyczą ustawienia, które wypracujemy. Brakujące elementy można wypożyczyć w Long Deco.
Opłata za szkolenie
Cena ustalana indywidualnie.
Opłata rejestracyjna i certyfikacyjna
Według aktualnego cennika PADI.
Koszty dodatkowe
Wypożyczenie sprzętu, gazy, wejścia na obiekty nurkowe, dojazd.
Teoria
Część teoretyczna obejmuje:
- fizyka pływalności: wyporność, ściśliwość pianki i powietrza,
- dobór balastu i jego rozmieszczenie,
- trym i środek ciężkości zestawu,
- oddech jako narzędzie kontroli pływalności,
- wpływ suchego skafandra i zmiany wyporności butli,
- techniki płetwowania dostosowane do środowiska,
- pływalność a ochrona dna i widoczność.
Praktyka
Na początku każdego nurkowania sprawdzamy balast, a dopiero potem przechodzimy do ćwiczeń. Ćwiczenia powtarzamy aż do uzyskania stabilnego efektu, a nie do odhaczenia punktu.
- kontrola balastu na powierzchni i na końcu nurkowania,
- korekta rozmieszczenia balastu i ustawienia sprzętu,
- zawis w pozycji poziomej przez określony czas,
- płynięcie na stałej głębokości przez wyznaczony tor,
- ćwiczenia oddechowe: wznoszenie i opadanie bez użycia inflatora,
- płetwowanie żabką, cofanie się i obrót w miejscu,
- przystanek bezpieczeństwa w zawisie, bez liny i punktu odniesienia.
Najpierw balast, potem trym, na końcu technika. Nikt nie utrzyma poziomej pozycji, jeśli ma o kilka kilogramów ołowiu za dużo albo cały balast przy biodrach.
FAQ
Kolejny etap ścieżki rozwoju
- PADI Dry Suit Diver – pływalność w zimnej wodzie, w suchym skafandrze,
- PADI Advanced Open Water Diver i PADI Deep Diver – głębsze nurkowania z dobrą kontrolą pływalności,
- PADI Self-Reliant Diver, PADI Sidemount Diver lub PADI Wreck Diver – kolejne specjalizacje, w których trym ma kluczowe znaczenie,
- PADI Tec Basics – precyzyjna pływalność w konfiguracji technicznej.
Pływalność nie kończy się na certyfikacie. Każda zmiana sprzętu – nowy skafander, inna butla, skrzydło zamiast jacketu – oznacza ponowne wyważenie zestawu.
Wyjazdy
- Morze Czerwone – rafy, przy których dobra pływalność chroni koralowce,
- Malta i Gozo – nurkowania w przejrzystej wodzie, gdzie widać każdy błąd trymu,
- Chorwacja – nurkowania z łodzi i przy ścianach,
- Meksyk – cenoty, w których kontrola pływalności jest warunkiem nurkowania,
- polskie jeziora i kamieniołomy – trening w miejscach z łatwo wzbijanym osadem.
Przed pierwszym nurkowaniem na wyjeździe zrób kontrolę balastu. Inna pianka, słona woda i aluminiowa butla zwykle zmieniają ilość potrzebnego ołowiu o kilka kilogramów.
