Głębiej, ale z planem.
PADI Deep Diver – głębokość jako planowana decyzja
Opis kursu
Kurs PADI Deep Diver przygotowuje do nurkowań w zakresie od 18 do 40 metrów, czyli do granicy nurkowania rekreacyjnego. Nie chodzi w nim o zdobycie kolejnej cyfry na komputerze, tylko o zrozumienie, co zmienia się wraz z głębokością: szybciej zużywamy gaz, krócej możemy przebywać bez obowiązku dekompresji, pojawia się narkoza azotowa, a każdy problem trzeba rozwiązać dalej od powierzchni.
Na kursie uczymy planowania nurkowania głębokiego od podstaw: wyboru gazu, wyliczenia zapasu, ustalenia czasu na dnie i sposobu wynurzenia z przystankiem bezpieczeństwa. Ćwiczymy kontrolę pływalności przy zmieniającej się objętości skafandra, kontrolowane zejście i wynurzenie wzdłuż liny lub ściany oraz procedury awaryjne, w tym dzielenie się gazem na głębokości.
W polskich warunkach głębokość oznacza zwykle zimną wodę, ciemność i słabą widoczność poniżej termokliny. Dlatego dużą wagę przykładamy do konfiguracji sprzętu, łatwego dostępu do źródła zapasowego, dobrego oświetlenia i pracy w zespole. Nurkowania prowadzimy w jeziorach i kamieniołomach o odpowiedniej głębokości, z jasno ustalonym planem i punktem zawrócenia.
Ten kurs nurkowania głębokiego to naturalny krok po kursie PADI Advanced Open Water Diver i jednocześnie fundament pod nurkowanie techniczne. Nawyki, które tu budujemy – dyscyplina planu, kontrola gazu, spokojna praca na głębokości – są dokładnie tymi, których oczekujemy na kursach Tec Basics i Tec 40.
Zwykle 2 dni szkoleniowe: część teoretyczna (e-learning lub zajęcia stacjonarne) oraz dwa dni nurkowe po dwa nurkowania. Przy wyjeździe kurs można rozłożyć na więcej dni, łącząc go z innymi nurkowaniami.
4 nurkowania szkoleniowe w wodach otwartych. Pierwsze nurkowanie może zostać zaliczone na podstawie nurkowania głębokiego z kursu Advanced Open Water Diver.
Pierwsze nurkowanie prowadzimy w zakresie 18–30 metrów, kolejne stopniowo do maksymalnie 40 metrów. Każde nurkowanie odbywa się w granicach limitów bezdekompresyjnych.
Maksymalnie 4 kursantów na instruktora. Na głębokości mała grupa oznacza, że instruktor ma stały kontakt z każdym uczestnikiem i może reagować bez opóźnień.
Powietrze, a przy uprawnieniach PADI Nitrox także nitroks, z obowiązkowym sprawdzeniem MOD dla planowanej głębokości. Na kursie omawiamy, dlaczego na 40 metrach skład gazu ma znaczenie zarówno dla dekompresji, jak i dla toksyczności tlenowej.
Zakres umiejętności po kursie:
- planowanie nurkowania głębokiego z zapasem gazu i punktem zawrócenia,
- kontrolowane zejście i wynurzenie z utrzymaniem prędkości,
- rozpoznawanie objawów narkozy azotowej u siebie i partnera,
- zarządzanie limitami bezdekompresyjnymi przy użyciu komputera,
- wykonanie przystanku bezpieczeństwa i przystanku awaryjnego,
- dzielenie się gazem i wynurzenie z partnerem na głębokości,
- konfiguracja sprzętu do nurkowań w zimnej i ciemnej wodzie.
- Minimalny wiek: 15 lat,
- Certyfikat PADI Adventure Diver lub równoważny (w praktyce najczęściej AOWD),
- Dobry stan zdrowia potwierdzony kwestionariuszem medycznym, w razie potrzeby zaświadczeniem lekarskim,
- Stabilna pływalność; doświadczenie w nurkowaniach do około 30 metrów jest zalecane, ale nie wymagane.
Sprzęt specjalistyczny
- komputer nurkowy,
- latarka główna,
- boja dekompresyjna (DSMB) z kołowrotkiem lub szpulką,
- nóż lub narzędzie tnące,
- w wodach zimnych: suchy skafander i dwa niezależne automaty.
Standardowy zestaw
- maska, płetwy,
- skafander odpowiedni do temperatury wody,
- jacket lub skrzydło,
- automat z oktopusem lub drugim automatem,
- butla i balast.
Brakujący sprzęt, w tym latarki i boje, można wypożyczyć w Long Deco. Przed kursem warto skonsultować z instruktorem konfigurację automatów do zimnej wody.
Opłata za szkolenie
Cena ustalana indywidualnie.
Opłata rejestracyjna i certyfikacyjna
Według aktualnego cennika PADI.
Koszty dodatkowe
Wypożyczenie sprzętu, gazy, wejścia na obiekty nurkowe, ewentualna logistyka łodzi, dojazd i noclegi.
Teoria
Część teoretyczna obejmuje:
- fizjologia nurkowania głębokiego: narkoza azotowa, toksyczność tlenowa, choroba dekompresyjna,
- zużycie gazu na głębokości i wyliczanie zapasu,
- limity bezdekompresyjne, komputer nurkowy i konserwatyzm,
- planowanie zejścia, czasu na dnie i wynurzenia,
- procedury awaryjne: brak gazu, zgubienie partnera, przekroczenie limitu,
- konfiguracja sprzętu i oświetlenie w zimnej, ciemnej wodzie,
- przygotowanie do nurkowania z łodzi i ze ściany.
Praktyka
Cztery nurkowania budujemy stopniowo – każde kolejne jest nieco głębsze i stawia przed kursantem nowe zadanie.
Nurkowanie 1 – zejście i orientacja
- planowanie i odprawa zespołu,
- kontrolowane zejście wzdłuż liny lub ściany,
- porównanie zachowania się sprzętu i kolorów na różnych głębokościach,
- przystanek bezpieczeństwa.
Nurkowanie 2 – narkoza i zadania
- proste zadanie wykonane na powierzchni i na głębokości dla porównania reakcji,
- monitorowanie gazu i limitu bezdekompresyjnego,
- kontrolowane wynurzenie z utrzymaniem prędkości.
Nurkowanie 3 – procedury awaryjne
- dzielenie się gazem na głębokości,
- wspólne wynurzenie z partnerem,
- symulowany przystanek awaryjny.
Nurkowanie 4 – samodzielny plan
- nurkowanie zaplanowane i poprowadzone przez zespół kursantów,
- wypuszczenie boi dekompresyjnej,
- omówienie planu i jego realizacji po wyjściu z wody.
Najpierw ustalamy, kiedy zawracamy, potem dokąd płyniemy. Plan głębokiego nurkowania zaczyna się od zapasu gazu, nie od maksymalnej głębokości.